Het is hier een week of twee stil geweest. En dat had zo zijn redenen! Charlotte is me komen bezoeken en na een (te) kort Indisch verblijf is ze helaas alweer vertrokken naar het land van chocolade. Al is mijn indische frigo hier in Hyderabad in dit opzicht nu ook wel erg belgisch getint.
Kerala, dat is de zuidelijke deelstaat waar we een weeklang doortrokken. We landden op Cochin (of Kochi zo u wil). Meer daarover later want daar spendeerden we ook de laatste dag van ons reisje. De volgende dag trokken we de bergen door richting Peryar. Enkele foto's genomen bij een tussenstopje:
Merkwaardig was dat op de meest onmogelijke plaatsen huizen waren gebouwd. Op het niveau van de weg zag je de bovenste verdieping maar vaak stonden hieronder tegen de steile flanken nog enkele verdiepingen.
's Avonds in het hotel woonden we nog een klassieke dansvoorstelling bij.
Hieronder zie je onze chauffeur Matthew die ons de hele reis overal heenbracht.
Een sympathieke peer, dat is het punt niet. Alleen dat Engels, dat kon beter. Die avond hadden we volgende conversatie. 'Matthew when do we leave for the boat trip tomorrow?' 'Ten thirty is ok. But earlier is better.' 'Let's say nine thirty then?' 'Ten thirty is ok.' En zo ging het nog even door. Wat moesten we daarvan maken? Jezelf weer eens niet te veel vragen stellen zeker... Uiteindelijk stonden we klaar om 8u30 op de parking. We zouden per boot door het natuurpark in Periyar varen om er de drinkende olifanten enzomeer te spotten. Matthew bleek al toegangsticketten te hebben, maar nog geen ticketten voor de boot. De volgende boot ging trouwens pas twee uur later. Twee uurtjes op de parking wachten dus terwijl het hotel op vijf minuten lag. Dat was weer eens goed geregeld. Maar goed, na twee uur dan toch de boot op voor een tour van twee uur. Een mooie omgeving, dat wel. Helaas geen beest van formaat te bespeuren... Eigenlijk ook niet echt verwonderlijk als je op een boot zit vol joelende Indiërs die geen vijf minuten op dezelfde plaats kunnen blijven zitten. Het tochtje leverde volgende beeldjes op.
Vooraf op de parking zagen we eigenlijk nog de leukste beesten, een stel apen. Een ervan ging ervandoor met een plastic zak van een toerist, kroop ermee in een boom, schudde het zakje leeg en begon aan de pillen die erin zaten.
De dag erna scheepten we 's middags in op een house boat. We vaarden een uurtje, dan werd er gekookt en heel lekker gegeten. Vervolgens hield de bemanning siësta op de vloer van de keuken. Daarna was het terug varen tot het donker werd om dan aan te leggen voor de nacht. Een mooie ervaring. Wassen, afwassen, vissen, alles zag je de plaatselijke bevolking doen op de 'backwaters'.
Dan volgde een dagje strand, zwembad, wandelen, fietsen en tennissen.
's Avonds stond er een Kathakali dansvoorstelling op het programma. Dit is een kunstvorm waar muziek, dans en toneel aan te pas komt.
En dan ging het al terug naar Cochin. Daar hadden we een gids die ons door het oude stadje leidde. We bezochten het 'Dutch palace' dat eigenlijk Portugees. De synagoge was helaas dicht vanwege een meerdaags joods feest. En als laatste cochinse troef zijn er nog de chinese vissersnetten. Uiteraard kon in dit vissersdorp ook een boottochtje niet ontbreken!
Hier eindigde de trip en ging het terug naar de stad der steden: Hyderabad.
Zo, ik heb het weer een beetje gehad met verslaggeven.
't Amusement allemaal,
Piet
