Eens de camera aanwezig is kan iedereen zijn gelukwensen overmaken.
Indiërs zijn over het algemeen een stukske kleiner dan mij...
Te veel (belgische) papparazi aanwezig, dan krijgt ge zulke foto's
Bij de vrouwen hetzelfde scenario
Vervolgens ga je zitten om verder naar naar dit schouwspel te kijken. Op een voor mij dan onduidelijk teken stormen alle mannen naar de tafels in de ruimte ernaast. Alwaar een overheerlijk maal staat te wachten. Op het eerste zicht zag het er echt niet uit en zag ik het niet zitten om die grijze brij naar binnen te werken.
Maar na de eerste hap bleek het echt wel lekker te zijn. Eigenlijk was het een soort vol-au-vent. Verder waren er ook nog gemarineerde kippeboutjes te krijgen. Natuurlijk weer veel te pikant voor de gemiddelde Belg. Let op het handje van Kjell die de overdreven enthousiast scheppende Hussein (= driver in flashy paars hemdeke) vergeefs trachtte in te tomen.
Indisch eten = handwerk
Hier een paar foto's van de chef-koks en hun accomodatie.
Het pikante kieken.
Chef en sous-chef.
Nog eens bij de rijst poseren
Eens alle mannen van tafel zijn is het de beurt aan de vrouwen.
Daarna is het nog wat keuvelen geblazen. Hier geen zatte nonkels; alles alcoholvrij.
En als ge uw camera bovenhaalt hebt ge het vlaggen. Alle kinderen willen erop. Maar natuurlijk hebben we niet liever!
"Wie durft het eerst aan zijn floche trekken"
En om af te sluiten nog eens de bruid en de bruidegom...
Weer een ervaring rijker...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten