Ondertussen waren we gerodeerd voor de eerste ronde double carroms, waarbij je dus met twee tegen twee speelt. Deze ronde overleefden we na een twee-één setwinst waarin ik - onze bescheidenheid siert ons alweer - toch geen onbeduidende rol speelde. In ronde twee was ons liedje echter al uitgezongen.
Geef mij maar schaken! Drie partijen vlotjes afgehandeld om zo in de halve finale te belanden. Ik rook de tornooizege al. En dan, oh drama, als een klein kind opzijgezet met een simpele herdersmat. Voor de niet-kenners: dit betekent schaakmat in amper vier zetten. Ik ben er nog niet goed van. Nochtans werd mij in vroeger tijden door grootmeester Piet sr op deze mogelijkheid gewezen. Halve finale stress zeker.
Ik heb van de gelegenheid ook eens gebruik gemaakt om een paar foto's te nemen van 'den bureau'. Helaas begon het net te regenen als ik ook de buitenkant van het gebouw wou trekken. Die zijn dus voor een andere keer. Hier een foto van de bureauruimte. Eén grote ruimte ingedeeld in kottekes.
Dit zijn een paar zichtjes vanop het terras van de kantine op de achtste en bovenste verdieping.
Nu staan er enkel nog maar gebouwen langs de ene kant van de straat, de andere kant wordt klaargemaakt om bebouwd te worden. Af en toe hoor je trouwens eens een ontploffing wanneer een stuk rots plaats moet ruimen voor de uitbreiding van Cyberabad ofte Hitec-city.
En dan natuurlijk nog iets om niet te vergeten: het zwembad op het dak. Niet dat ik er al één keer heb in gezwommen; het mag niet ontbreken.
Tot...
Piet
1 opmerking:
Een herdersmat: wat een ontluistering!
Maar ook hoop, dat een licht dementerende vader nog eens van zijn zoon kan winnen.
Piet sr.
Een reactie posten