Gedaan met Ramzaan

Nog even wachten was het. Of de ramzaan gedaan was, werd pas eergisterenavond beslist. Nog niet dus. Gisteren nog even doorbijten en dan eindelijk vandaag was het zover. Een aantal van de (ex-)drivers is moslim en vanmiddag namen de belgen-colruyters verlof om allen thuis een bezoekje te gaan brengen. Het had iets weg van nieuwjaren. Eerst hielden we halt bij Javeed. Daar werd ons eerst een bord rijst met kip voorgeschoteld. Daarna stond er nog iets op het menu dat blijkbaar typisch is hier voor het einde van ramzaan: gesuikerde warme melk met een soort vermicelli. De naam ervan ben ik al voor de tiende keer kwijt...









Daarna ging het naar Sajid van wiens trouw net voor ramzaan ook een verslagje op mijn blog verscheen. Opnieuw kregen we de einde-ramzaan-specialiteit voorgeschoteld.







Volgende stop was bij Hussein. Ook hier het gekende goedje. Lekker, dat zeker! Maar drie porties - eigenlijk vier gezien ik bij de eerste stop nog eens had laten bijtanken - volstaat, ook dat is zeker.





En toen we de moslims hadden gehad, konden we net zo goed de niet-moslims ook nog eens aandoen. Eerste in de rij: Samyal. Helaas zelf niet op de foto maar zeker al in eerdere berichten terug te vinden.





Volgende in de rij was Kashi. Kashi's dochtertje, op een van onderstaande foto's te zien, was niet erg happig op al die witte gezichten. Johan was de enige die er uiteindelijk in slaagde een handje te krijgen zonder huilen.











En last but not least waren we te gast bij China die eigenlijk Samson heet. China is een bijnaam en betekent 'kleine'.





Na een portie kip met rijst, vier porties ik-weet-niet-meer-wat, een cola, iets dat op cola geleek en een 7up keerden we voldaan terug naar huis. En ze feestten nog lang en gelukkig.

Groeten,
Piet