Wij stonden op het dak van ons appartement waar de buren een hele verhuiswagen vuurpijlen in de lucht knalden. Enkele collega's hadden vooraf ook twee bescheiden doosjes gekocht. Maar bij het zien van al dat geweld dreef de schaamte de doosjes onuitgepakt terug naar binnen. Afdruipen heet dat.
Zoals gezegd, iedereen schiet maar af. Vuurwerk over de hele stad. Uren aan een stuk. En als je dan op het dak staat en van beneden wordt er al eens iets afgestoken, dan gebeurt het ook wel eens dat een meter of twee boven je hoofd dat ding openknalt... En als je dan boven staat en je hebt al eens een pijltje dat geen hoogte wil pakken, dan zie je al eens eentje recht naar beneden schieten. Hopelijk staat daar niemand, denken wij (Belgen) dan. Honderd procent op mijn gemak stond ik toch niet tussen al dat amateurvuurwerk. En aan de regelmatige kreetjes van Annelies te horen, was ik precies niet de enige.
Maar 't was natuurlijk allemaal wel schitterend om zien. Een foto kan dit nooit volledig weergeven, dus voor wat het waard is...
Vurige groeten,
Piet
